Den Haag: voor al uw partijdige rechtspraak (1)


justitia_1-50
Bij het streven om het eigen dorp of de streek “op de kaart te zetten” gaat het vaak om een gemankeerde wethouder of gedeputeerde die met een of ander megalomaan project voor eeuwig herinnerd wil worden. Meestal draait het uit op een financieel debacle op kosten van de belastingbetaler. Dat laatste is ook het geval bij Nederland als belastingparadijs voor multinationals en leden van de Koninklijke familie. Nederland is al jarenlang een favoriete vestigingsplaats voor multinationals en het is daarom niet meer dan logisch dat Nederland ook een juridisch vestigingsparadijs werd. Vanwege het ooit door Amerikanen betaalde Vredespaleis en de daarin gevestigde nationale en internationale organisaties, moest en zou Den Haag de juridische hoofdstad van de wereld worden. Met succes werden de tribunalen en het internationale strafrechthof binnengehaald waarmee impliciet het beeld gevestigd werd dat de rechtspraak in zo’n stad/land wel tot de beste van de wereld moest behoren. En dus, met zoveel internationaal georiënteerde juristen en advocaten een ideale vestigingsplaats voor multinationals. Helemaal als je off the record ook nog kon meedelen dat in de juridische hoofdstad van de wereld je eigen advocaat of diens (oud)kantoorgenoten in al die ingewikkelde internationale procedures ook nog eens zelf rechter zijn. Of, hoogleraren belastingrecht zowel de wetgever als multinationals adviseren en tevens voor rechter spelen. Dat verzint Berlusconi niet eens…

Sterker nog, hoe luider de Haagse morele afkeuring en kritiek op Berlusconi, hoe overtuigender het beeld dat we hier wel met een fatsoenlijke regering en integere rechterlijke macht te maken hebben. Daarom zorgt Nederland er ook zo demonstratief voor dat de hele wereld weet dat we – als braafste jongetje van de klas – het meeste ontwikkelingshulp betalen.

Niemand die dan ook bij de vrijlating van die ontsnapte Turkse pooier dacht aan omkoping van de rechter. Natuurlijk niet, Nederland heeft immers alleen integere rechters die zich hooguit een keer vergissen of wat wereldvreemd zijn. In 1890 verdedigde in Leiden ene H.Ph. ‘t Hooft zijn proefschrift “omkooping van (rechterlijke) ambtenaren”. De gedachte dat er sindsdien geen corrupte rechters meer voorkwamen is pas echt wereldvreemd maar wijd verbreid. Vandaar dat er in de ‘serieuze’ media en staatsomroep nauwelijks belangstelling bestond voor het ontslag van Westenberg, vice president van de Haagse rechtbank. Het beeld van een corrupte rechter past immers niet in het denkraam van de ‘serieuze’ media en de talking heads op de TV. Nee, dan een bankdirecteur met de verkeerde nestgeur.

Westenberg was natuurlijk niet de eerste partijdige Haagse rechter, ofschoon hij in de statistiek niet eens als zodanig voorkomt. Hij is tenslotte niet veroordeeld maar gewoon een rechter die vervroegd met pensioen ging. En eigenlijk wat dom door zo onbehouwen en openlijk advocaten te beïnvloeden. Zijn collega Numann bijvoorbeeld, thans raadsheer in de Hoge Raad deed het slimmer al had die de pech dat een stagiaire van de advocaat die hij wilde voortrekken een foutje maakte.

Numann moest in 1994 na 14 jaar procederen een oordeel geven in een zich nog steeds voortslepende internationale Intellectuele Eigendoms (IR) kwestie die juist daarom onlangs in het nieuws was.

Het Europees Hof vond namelijk dat al die Haagse rechters zo idioot lang met deze kwestie bezig waren zonder tot een eindoordeel te komen, dat de Nederlandse Staat aan de gedupeerde een schadevergoeding moest betalen.

Volgens ingenieursbureau KTI, een dochteronderneming van Shell, exploiteerde hun oud-werknemer Mol een aan KTI toebehorend computerprogramma dat wereldwijd gebruikt werd in raffinaderijen. Alleen….dat programma bestond tijdens het dienstverband van Mol nog niet. KTI was dus helemaal geen rechthebbende en kon dat ook niet bewijzen. In een land met normale rechtspraak geldt dan de regel “wie eist, bewijst” en in Amerika, waar ook tegen Mol werd geprocedeerd had één rechter aan één zitting dan ook voldoende om de eis tegen Mol af te wijzen. Maar niet in den Haag. Daar mocht KTI van de rechters eindeloos doorgaan met een kansloze zaak omdat Mol maar moest bewijzen waarom KTI niet de gerechtigde zou zijn! Na meer dan 30 zittingen, manipuleren van advocaten, eindeloze rekeningen, getuigenverhoren, beslagleggingen en zelfs een volstrekt onrechtmatige gijzeling van Mol kon KTI natuurlijk nog steeds niet bewijzen hoe en wanneer ze gerechtigde waren geworden. Numann gaf al in 1994 blijk van zijn partijdigheid door vóór zijn uitspraak de concepttekst van het vonnis voor kommentaar en instemming aan de advocaat van KTI (S.de Wit, tevens plaatsvervangend rechter ) voor te leggen. Alleen diens stagiaire maakte de fout door dat concept ook aan Mol toe te sturen die toen van dit onder onsje op de hoogte raakte.

Multinationals betalen dus niet alleen geen belasting in Nederland maar mogen ook nog eens die zogenaamd overbelaste (Numann heeft thans 14 nevenfuncties) en met belastinggeld bekostigde rechterlijke macht misbruiken. Samen met de Wit schrijft ie ook boekjes voor uitgeverij Kluwer over o.a. ……….Intellectueel Eigendom. Kortom: Den Haag, ook voor al uw Internationale Rechtszaken.

Paul Ruijs is juridisch adviseur. Op zijn site Courtwatch kunt u uw ervaringen met advocaten, dekens, notarissen, rechters en tuchtrechtspraak kwijt

De affaire Westenberg

Waar gaat de affaire Hans Westenberg over?

17 oktober 2014

Westenberg loog weer tijdens hoger beroep in Arnhem

Poot: meinedige oud-rechter Westenberg roept meer vragen op

Is de affaire Westenberg, over de liegende vice-president van de Haagse rechtbank, het topje van een ijsberg?
Staat die zaak niet voor "een ernstige cultuurfout van de Haagse rechtbank", zoals de Nationale Ombudsman zich afvroeg, omdat niemand daar ooit vrijwillig met de waarheid naar voren wilde komen?

Lees verder »

Aangifte tegen Westenberg

Lees de aangifte tegen Hans Westenberg

Chipshol heeft aangifte gedaan tegen Westenberg

Lees hier de aangifte »


rechterwestenberg.com & os templates