Niet vanwege zijn vonnissen die Poot het ontwikkelen van zijn gronden rond Schiphol onmogelijk zou hebben gemaakt – wel vanwege meineed. Westenberg wees in 1994 vonnis in één van de vele processen die de familie Poot (Quote 500 nr. 453 met €53 miljoen) heeft lopen tegen de staat, tegen hun investeerders, tegen Schiphol, de provincie, tsja, tegen wie niet eigenlijk.

Jan Poot heeft altijd geroepen dat Westenberg partijdig was in die zaak. Hij zou terwijl de zaak liep met advocaten van de partijen hebben gebeld. Dat is ongehoord voor een rechter die onpartijdig een vonnis dient te vellen. Vrouwe Justitia draagt niet voor niks een blinddoek en een weegschaal.

Westenberg op zijn beurt hield bij hoog en bij laag vol niet gebeld te hebben. Vorig jaar werd hij daar onder ede over gehoord. Ook toen bleef hij bij zijn verklaring. Er was echter inmiddels zoveel bewijs tegen Westenberg dat hij door het ijs zakte. Een ongelooflijke afgang. Westenberg – nota bene ook eigenaar van een com-mu-ni-ca-tie bureau (Antacc) - wist dan ook niet hoe snel hij met vervroegd pensioen moest gaan.

Poot was echter nog niet klaar met Westenberg en deed aangifte. Onder ede liegen is een (zwaar) strafbaar feit. Omdat bij Poot nooit iets kort en bondig kan, telde de aangifte 36 driftig getikte pagina’s. En dat heeft geholpen. De rijksrecherche is een onderzoek gestart naar de handel en wandel van Westenberg. Die kan zijn borst gaan natmaken want men gaat bijzonder grondig te werk. ‘Het onderzoek is net begonnen maar de recherche meldt nu al dat het ‘geruime tijd’ zal duren.